Samen doen bij Cello*

Bij zorgorganisatie Cello trekken zorgprofessionals, verwanten en vrijwilligers al een aantal jaren samen op om het leven van cliënten waardevoller te maken. Coördinerend begeleider Nieke van Erp en verwant én voorzitter van Stichting Bomanshuis Michiel de Rooij vertellen hoe bij deze woonplek de samenwerking al jaren succesvol vorm krijgt.

Op de Willem Elsschotstraat in Rosmalen is Samen doen inmiddels geen ambitie meer, maar werkelijkheid. “Het is zoals we hier dagelijks werken,” geeft Nieke aan. Cello werkt op deze locatie nauw samen met Stichting Bomanshuis, het voormalige ouderinitiatief waaruit de woning is ontstaan.

‘Wij zijn eigenlijk passanten in het leven van bewoners, terwijl verwanten blijven’

De rol van verwanten is bij de samenwerking heel belangrijk. Nieke: “Wij zijn eigenlijk passanten in het leven van bewoners, terwijl verwanten blijven.”

Voorzitter van Stichting Bomanshuis is Michiel de Rooij. Een drietal ouders waren de drijvende krachten achter het Bomanshuis, waar zijn zus Paula woont. Later nam Michiel samen met enkele andere broers en zussen van bewoners het bestuursstokje over. In die periode besloten ze naast zorg ook het wonen bij Cello onder te brengen.

Eén grote familie
Cello maakt hierbij gebruik van de kennis die verwanten hebben over hun familieleden en de samenwerking verloopt inmiddels gesmeerd. “We zijn met elkaar echt één grote familie,” geeft Michiel aan. Nieke vult aan dat er naast betrokken familieleden ook een hechte groep vrijwilligers is die helpt op de Willem Elsschotstraat.

Michiel de Rooij staat achter zijn zus Paula, links Nieke van Erp

Een belangrijke voorwaarde voor een goede samenwerking tussen de zorgmedewerkers en verwanten en vrijwilligers is dat de relatie veilig moet zijn. “Er moet binnen de relatie ruimte zijn om dingen goed te bespreken, elkaar goed te leren kennen en naar elkaar te luisteren. Dat kost tijd en energie, maar als het eenmaal staat levert het echt toegevoegde waarde op.”

Succesfactor
Bij het Bomanshuis was de betrokkenheid van de familie altijd al groot en de samenwerking met de zorgprofessionals goed, vertelt Nieke. “Die veilige relatie binnen de driehoek bewoner, verwant en zorgprofessional vormt voor ons de kern van Samen doen. Het is een belangrijke succesfactor op de Willem Elsschotstraat.”

‘We bespreken wie wat kan overnemen’

Zelf werkt zij al 21 jaar bij Cello en is voor veel families en vrijwilligers een bekend gezicht. Ze zit regelmatig aan tafel, ook met Michiel en zijn familie. “We bespreken wie wat kan overnemen. De familieleden hebben al een hechte band met de bewoners. We kijken bijvoorbeeld of er iemand is die eens per maand voor de bewoners wil koken. Of mee kan naar een huisartsafspraak. En als de partytent die we altijd meenemen naar ons jaarlijkse bezoek aan Funpop kapot is, zoeken familieleden naar een oplossing,” zegt Nieke. “Op deze manier zijn zij actief betrokken bij de bewoners en hebben zorgmedewerkers meer tijd voor de zorg.”

Uitdagingen
Michiel merkt op dat de bewoners van het Bomanshuis ouder worden en dat levert ook de nodige uitdagingen op. Dat beaamt Nieke. “De bewoners moeten eigenlijk mobiel blijven, want de woning heeft trappen, is niet rolstoelvriendelijk en er zijn geen zorgbadkamers.”

Ouder wordende bewoners hebben ook andere passende activiteiten nodig, ziet Michiel. “De uitdaging zit er vooral in dat zij soms (nog) meer behoefte krijgen aan rust, voorspelbaarheid en persoonlijke begeleiding, terwijl je tegelijkertijd het sociale en actieve karakter van de woning wilt behouden. We bekijken welke activiteiten daarbij passen. Denk aan:

• wandelen of fietsen met ondersteuning;
• muziek- en belevingsactiviteiten;
• koken of bakken in kleine groepjes;
• rustige beweegactiviteiten;
• individuele aandacht en activiteiten afgestemd op persoonlijke interesses;
• activiteiten gericht op structuur, herkenning en sociaal contact.

Daarnaast blijft het vinden en behouden van betrokken vrijwilligers een belangrijk aandachtspunt. Gelukkig hebben we over het algemeen op deze locatie een stabiele en goed gevulde vrijwilligerspool, die moeten we in stand houden.”

Tuinfeest
Dat gebeurt mede door het jaarlijkse tuinfeest, dat een mooi bedankje is van de cliënten aan de vrijwilligers, familieleden en zorgprofessionals. “Daar dragen we ook allemaal actief aan bij,” vertelt Nieke. De bewoners verzorgen – met hulp van Nieke – de uitnodigingen en doen samen met de vrijwilligers een muzikaal optreden, zorgmedewerkers regelen de drankjes en verwanten verzorgen het eten.

“Het Bomanshuis laat zien dat wanneer bewoners, verwanten, zorgprofessionals en vrijwilligers hun krachten bundelen, er iets bijzonders ontstaat: een warm, betekenisvol leven dat van grote waarde is voor iedereen die erbij betrokken is,” besluit Michiel.  |