Big smile (13)

Toen ik vandaag binnenkwam, zat Jennifer op de bank aan de andere kant van het activiteitenlokaal. Ik begroette Erica en al na een paar seconden keek Jennifer op en begon met haar hoofd te knikken. Toen ik dichterbij kwam, kreeg ik een big smile. Dat had ik niet verwacht, na die paar weken vakantie. Ze ging graag mee. Ik had een teiltje water meegenomen en een washand, zodat we ook wat verkoeling zouden hebben. Eerst handen, armen en schouders in de olie en daarna lekker met water afsponzen. Grote zalige glimlach. Toen de buik vibreren, dat was ook nog wel leuk, maar de benen wilde ze echt niet, die dus maar even afgestreken.
Ze maakte duidelijk dat ik achter haar moest gaan zitten en ze legde weer haar hoofd op mijn maag tijdens het zingen. In die zomerse hittegolf was dat natuurlijk veel te warm, dus ik ging weer vóór haar zitten. Liedje gezongen: ik stond laatst voor een poppenkraam. Bij de tweede keer zingen pakte ik haar handen, zodat ze mee kon doen. Eerst gilde ze, maar met van die hoge uithalen. Dat kan betekenen: leuke opwinding, en dat was het ook, want ze wilde het steeds herhalen.
Boos kijken als ik een ander liedje inzette en allerlei geluiden maken en met haar tong heen en weer als we dit liedje deden. We hebben het misschien wel twintig keer herhaald. Echt lachen! Daarna hebben we de sessie afgesloten met een rugmassage, terwijl zij op haar zij lag. Dat vond ze gek en eng, maar ze wisselde het gillen steeds af met glimlachen, dus ook dat was oké. Ze heeft haar doos, die ze normaal gesproken niet kan missen, nauwelijks aangeraakt en heeft zelf op het laatst alle spulletjes in de doos gedaan en meegeholpen met in de rolstoel gaan. Ik hoop dat Jennifer volgende week net zo goed in haar vel zit, want dan komt mijn opvolgster met haar werken. Met een vreemde erbij is alles toch weer anders en spannend.