Oogcontact dankzij oxytocine

Al jaren ben ik werkzaam met lichte ritmische aanrakingsmethoden zoals de Tactiel Stimulering, onder andere bij kinderen en volwassen met een autistisch spectrum stoornis. Ik heb bewust gekozen voor deze methode omdat wetenschappelijke onderzoeken aantonen dat lichte ritmische aanrakingen het hormoon oxytocine verhoogd in ons lichaam. Het hormoon zorgt o.a. voor het verlagen van de stresshormonen, en er dus rust en ontspanning kan ontstaan. Maar zorgt bijvoorbeeld ook voor (een betere) sociale verbinding met jezelf en je omgeving.
Dit is ook merkbaar bij de cliënten die ik behandel, opvallend is wel dat bij mensen met een autisme het resultaat vaak veel later merkbaar wordt dan bijvoorbeeld andere mensen.
De wetenschappelijke onderzoeker Kerstin Uvnas Moberg heeft daar in een bijscholing in Zweden het volgende op gezegd, dat dit te maken kan hebben met het feit dat vaak mensen met autisme al vanaf dat ze baby zijn, aanraking en contact afweren. Ze worden minder aangeraakt en hierdoor wordt hun oxytocinenivo minder gestimuleerd om te verhogen.
In Engeland hebben ze een onderzoek gedaan naar het sociale gedrag van kinderen met autisme met een aanrakingsmethode. Het resultaat was dat kinderen meer oogcontact kregen, dat ouders hun kind spontaan konden knuffelen.
Dus inplaats van de kinderen een hormoon van buitenaf toe te dienen, zou je het lichaam kunnen stimuleren om het hormoon op een natuurlijke manier aan te laten maken. Door veelvuldig gestructureerde lichte ritmische aanrakingen.
Zie voor meer info op www.school-of-touch en het artikel over Tactiel Stimulering in de Klik van juni 2009