Terug naar huis - buiktyfus

Ben vorige week maandag naar het ziekenhuis gegaan in Bolga omdat ik al een aantal dagen last had van ernstige buikpijn en drie dagen achter elkaar aan het overgeven was. Ook was ik verkouden en had last van keelpijn en obstipatie. In het ziekenhuis werd er een folder voor me gemaakt met al mijn gegevens. Hierna mocht ik bij de verpleegster mijn bloeddruk meten en mij wegen. De dokter heeft alles gecontroleerd. Daarna moest ik naar het lab om mijn ontlasting te testen en bloed te laten controleren op malaria. Gelukkig had ik geen malaria maar wel iets anders erg vervelends, namelijk buiktyfus. Ik kreeg medicijnen en het waren er zoveel, dat ik er op een gegeven moment 23 per dag slikte. Ik hield niet veel eten binnen, alleen maar water en medicijnen. Ik bleef maar overgeven en werd nog zieker. Op een gegeven moment was het zo erg dat ik besloten heb om terug naar Nederland te gaan. Thuis in mijn eigen land, in mijn eigen omgeving kan ik lekker uitrusten en daar is ook een plek waar ik me thuisvoel. Ik heb mijn ticket veranderd en ben vorige week donderdag naar huis gevlogen en vrijdagochtend goed aangekomen.

Toen ik wilde vertrekken uit Accra deden ze nogal moeilijk op het vliegveld. De vrouw achter de balie vertelde me dat mijn ticket niet in het systeem stond en dat ik naar de ticktetofficier moest gaan. Hij heeft het probleem opgelost. Gelukkig mocht ik vooraan in de rij anders had ik het misschien nooit gehaald. Opnieuw wilde ik inchecken maar weer vertelde een - andere - beambte dat mijn ticket niet goed was en dat ik terug moest naar de ticketofficier. Toen werd ik heel boos en schoot in tranen van paniek. Ik ben snel naar de officier gerend en daar heeft het erg lang geduurd voor ik werd geholpen. Nu moest mijn ticktet wel goed zijn, zei de officier. Wilde ik voor de derde keer inchecken, waren de incheckbalies gesloten. Gelukkig herkende de beveiliger me, en wist hij dat ik al twee keer had geprobeerd om in te checken. Hij hielp me verder. Daarna ben ik snel naar de douane gerend en in het vliegtuig gestapt, tien minuten voordat het dicht ging.

Mijn gastmoeder was de laatste week niet bepaald aardig meer tegen mij, dus daar hield ik het ook niet meer uit. Op de dag dat ik ziek werd, was ze opeens lief en erg bezorgd over mij. Dat was wel fijn. Heeft ze me toch geholpen. Ik vind het wel erg jammer dat ik mijn taken bij het jeugdcentrum niet heb kunnen afmaken. Had me erg verheugd op de computerlessen en de diplomauitreiking hiervan.Maar dat komt vast nog wel, want ondanks alles heb ik een leuke tijd in Ghana gehad en ik ga zeker nog een keer terug!