Bruiloft

Zaterdag ben ik naar de bruiloft geweest van een oud-vrijwilligster uit Nederland. Ze heeft al twee jaar een relatie met een Ghanees. Ze zijn in Bongo in de katholieke kerk getrouwd. Het was een super-gave, gezellige en swingende bruiloft! Familieleden van haar waren vanuit Nederland helemaal naar Afrika gereisd voor de bruiloft. Natuurlijk waren alle vrijwilligers van Ontmoet Afrika ook van de partij.

Toen de bruidsmeisjes, de bruid en de bruidegom met de ouders de kerk binnenkwamen, maakte het kerkkoor volop muziek. Dat was erg indrukwekkend.De bruid en bruidegom namen voor in de kerk plaats en de priester hield zijn mis in het Engels. Een tolk vertaalde het in het Ghanees. Elke keer als de priester zijn zegje had gedaan, werd er weer een tijdje muziek gemaakt en begon iedereen te dansen. De ouders moesten toestemming geven voor het huwelijk. De ouders van de ex-vrijwilligster gaven hun dochter af aan de man. Toen dat gebeurd was, hebben ze elkaar het jawoord gegeven. Toen weer muziek, en iedereen in de kerk begon te dansen. Ook waren er nog vijf ‘straatjongens’ die muziek maakten. De bruid en bruidegom gooiden elk een muntje op hun hoofd om hen te belonen.

Hierna zijn we met zijn allen naar een gebouw naast de kerk gegaan om verder te feesten. We kregen eerst rijst, maar voor de vrijwilligers en de Nederlanders hadden ze speciaal spaghetti gemaakt. Eigenlijk moet iedereen hetzelfde krijgen, want we zijn allemaal gelijk. De ouders van de bruid hadden nog een leuke vragenquiz. Telkens als de bruid of de bruidegom een vraag fout beantwoordde, moesten ze een ballon lekprikken. In de ballon zat een opdracht, bijvoorbeeld een liedje zingen, of de bruidegom moest een woord in het Nederlands zeggen. Ik heb me erg vermaakt en het was een superleuke ervaring!

Gastgezin
In mijn gastgezin heb ik het over het algemeen wel naar mijn zin, maar ik heb vaak het gevoel dat ik er gek word, omdat de cultuur in Ghana zo verschilt van de onze. Zo is mijn zusje van elf jaar ‘the housegirl’. Ze moet echt alles doen: van eten maken tot de wc schoonmaken. Van mijn gastmoeder word ik af en toe echt gek. Ze schreeuwt de hele dag door tegen haar kinderen, en zelfs tegen haar man. Af en toe wil ik wel terugschreeuwen dat ze dit niet zo moet doen. Ik ben het niet gewend, misschien is het een kwestie van wennen. Het is een lieve familie, ik erger me alleen maar aan de kleine dingen.

Jeugdcentrum
In mijn werk in het jeugdcentrum komt wat vooruitgang. Maandag en dinsdag heb ik samen met een andere vrijwilligster computerlessen gegeven. Als zij volgende week vertrekt, neem ik haar lessen over. Op deze manier heb ik vast kennis kunnen maken met de groep. De les was leuk, omdat de kinderen erg leergierig zijn en goed luisteren. Het enige vervelende is dat ze vaak te laat komen of helemaal niet komen opdagen. Verder heb ik nog gegevens verwerkt van een onderzoek naar seksueel misbruik, en de seksuele rechten van vrouwen. Ik zag dat de kinderen die het moesten invullen veel vragen niet begrepen. Ze vulden bijvoorbeeld in dat ze nog geen seks hadden gehad maar wel een abortus. Ook denken de meesten dat je aids krijgt door een insect of dat je behekst bent. En als je aids hebt, heb je volgens hen last van diarree. Ik merk wel dat het goed is dat er in de lessen aandacht wordt besteed aan deze onderwerpen. Vrijwilligers doen dat ook op scholen. Zometeen ben ik weer bij een computerles en daarna nemen we afscheid van twee vrijwilligers die vandaag naar huis vertrekken.