Altijd te laat

Maandagochtend zou ik samen met de twee andere vrijwilligers om negen uur ‘s ochtends de metrobus naar Bolga nemen. Zoals gewoonlijk liep dat uit. Ghanezen spreken een tijd af en komen vervolgens vijf uur later aanzetten, of pas de volgende dag. In het begin vond ik het nog grappig dat de mentaliteit hier anders is. De meeste mensen hebben niet eens een horloge of klok in huis.

Na een paar dagen begon ik me er echt aan te ergeren en heb ik er iets van gezegd. Veel hielp het niet, want het is de mentaliteit van de Ghanezen en die kan ik niet even veranderen. Uiteindelijk pakten we de trotro van twaalf uur en kwamen we om drie uur aan in Bolga. Erg grappig: toen we uit de trotro stapten, kwam de dorpsgek op ons af. Onze Ghanese reisgenoten hadden ons al voor hem gewaarschuwd. Hij vertelde dat hij naar Egypte was geweest en Egyptisch geld wilde ruilen voor 50 euro. Ook zei hij dat hij van een vriend uit Nederland eurocenten had gekregen, en zo probeerde hij van ons ook euro’s te krijgen. We hebben hem uiteindelijk 5 eurocent gegeven en ons helemaal kapot gelachen!

In Bolga haalde Ibrahim, een medewerker van Ontmoet Afrika, ons met de jeep op. Bij hem zijn we twee dagen gebleven en kregen we onze introductie. Dinsdag hebben we een oriëntatietocht gemaakt door Bolga, zodat we straks zelf de weg weten. Bolga is een superleuke, vriendelijke stad. Ook hier word je nageroepen door mensen en vooral door de kleine kinderen, die zeggen dat ze je vriend willen zijn. Ik heb dinsdag ook kennis gemaakt met mijn gastmoeder. Ze werkt in de stad als businessvrouw en we waren haar tegengekomen. Ze bekeek me helemaal van onder tot boven, waardoor ik me ongemakkelijk voelde. Maar ze is wel een lieve vrouw.

Woensdag ben ik met de vrijwilligers van het malariaproject naar een superklein dorp geweest. We hebben aan de chief gevraagd of we in het weekend voorlichting mogen geven over het malariaproject. De vrijwilligers hebben een aantal vrouwen en kinderen geïnterviewd. Eén interview heb ik bijgewoond, en mijn hart brak in duizend stukken. Het was een meisje van 18 jaar, hoewel ze veel jonger leek. De interviewer vroeg of ze wel eens seks heeft gehad, hoeveel kinderen ze heeft en of ze iets van malaria afweet en een klamboe gebruikt. Het meisje heeft nog geen kinderen, maar ze is wel zwanger. Ze heeft geen idee wat malaria is. Toen de vrijwilliger met de hulp van een tolk, haar interviewde, zat het meisje met haar rug naar ons toe. Ze durfde op bijna geen enkele vraag antwoord te geven. Ik had zo’n medelijden met haar, en ik voelde me machteloos. Het liefst had ik haar meteen uit het dorp gehaald en met het vliegtuig naar Nederland gestuurd.

Daarna ben ik naar mijn gastgezin gebracht. Ik schrok me wezenloos toen ik het huis zag. Het is erg groot en welvarend,  vergeleken met andere huizen in Bolga. Ik heb een grote kamer met een matras, een ligbad en een eigen toilet. Het water is tijdelijk afgesloten dus ik douch met bakken water, maar een ligbad is echt relaxed. Ze hebben ook een mooie woonkamer met een tv, radio en ventilatoren. Ik voel me er erg thuis en mijn ‘ouders’ zijn heel vriendelijk. Ook heb ik nog vier ‘zusjes’: twee kleinere en twee grotere. Jammer dat de ouders niet thuis waren toen ik aankwam. Ik werd ontvangen door mijn zusjes. Ik had het kunnen verwachten, want mijn gastouders werken allebei in de business.

Vanmorgen op de fiets naar het jeugdcentrum, waar ik een rondleiding kreeg, en een gesprek over de Youth Harvest Foundation. In het jeugdcentrum kan ik werken in een computerlokaal, waar computerlessen worden gegeven, en de jeugd kan internetten. Er is een bibliotheek, waar ook muziekles wordt gegeven. Verder hebben we een kantoor met een maatschappelijk werkster en geven we voetballes. Vandaag was een introductiedag en morgen ga ik waarschijnlijk pas echt aan het werk. Op dit moment is het wel een rommeltje want er zijn meer vrijwilligers dan dat er werk te doen is. Maar even afwachten of ze wat te doen hebben voor me. Volgende week vertrekken vier mensen terug naar Nederland dus dan is er genoeg te doen. Kan ik eindelijk aan het werk na al die dagen reizen!

Reactie (0)