Het Hanenouderprogramma (spreek uit als 'hennen') is een groepsprogramma voor (verstandelijk gehandicapte) ouders, waarin gewerkt wordt aan de basisvoorwaarden voor contact, communicatie en (taal-)ontwikkelingsstimulering van hun kind.
Manier om kwetsbare kinderen of jongeren te pesten en te mishandelen, dat filmen en op internet zetten. Gebeurt vaak door leeftijdgenoten, en is strafbaar.
Letterlijk: de leer van het gevoelsleven. Haptonomie gaat
over aanraken, voelen, emoties, affectiviteit en contact. Uitgangspunt is dat
het menselijke lichaam van groot belang is voor alle communicatievormen. Met je
lijf laat je zien hoe je je voelt, hoe je in de wereld staat. Als je bewust
bent van de signalen die je lijf geeft, kun je die in contact brengen met je
verstand.
Een dunne slang wordt vanuit de lies of de elleboog door de bloedvaten heen tot in het hart geschoven. Om elektrische signalen van het hart op te vangen, de bloeddruk in het hart te meten, geneesmiddelen of contrastvloeistof in te spuiten.
Hechting is de manier waarop de belangrijkste verzorgers en een jong kind een relatie aangaan. De baby speelt daar een actieve rol in. Als de hechting niet goed verloopt, heeft dat ernstige emotionele en verstandelijke gevolgen. Bij kinderen met een verstandelijke handicap verloopt de hechting vaak niet goed, omdat het kind niet voldoende uitlokt, de ouders vaak emotioneel uit belans en overbelast zijn. Veelvuldige ziekenhuisopnames en veel verschillende verzorgers en begeleiders maken de zaak nog erger. Een zeer ernstig hechtingsprobleem wordt hechtingstoornis genoemd. Kinderen en volwassenen met een hechtingsstoornis doen een groot emotioneel beroep op hun begeleiders. Er bestaan cursussen en coaches om mensen met deze stoornis te begeleiden.
Ontwikkelingspsycholoog.
Bedenker van de aanpak “Een andere kijk op probleemgedrag”. Met behulp van video-opnames
worden teams getraind in het gedetailleerd kijken naar interactie tussen
begeleiders en mensen met een verstandelijke handicap en ernstig
probleemgedrag.