Bang voor de dood

Jet stelde de volgende vragen:
Hebben jullie een advies voor het gebruik van materiaal/literatuur bij de begeleiding van een van onze cliënten? Zij heeft gedrag uit het autistisch spectrum en is erg bang voor alles wat met de dood te maken heeft. Als ze iets hoort, (op tv., radio, uit de krant, enz.) over de dood kan ze het niet meer los laten.

Ik heb nog een andere vraag omtrent een cliënt met aan autisme verwant gedrag.
Regelmatig komen er uitnodigingen van diverse activiteiten die in de omgeving georganiseerd worden voor cliënten. De betreffende cliënt heeft geen tijdsinzicht dus voor hem is het onoverzichtelijk wanneer de activiteit is. Picto-agenda is niet te gebruiken omdat deze alleen te gebruiken is voor de eerstkomende week (hij gooit namelijk alle bladzijden door elkaar).  Hij kan in eerste instantie inschrijven (en betalen) maar op de dag van activiteit niet meer willen, agressief worden. Hoe kunnen we hem betrekken bij het maken van keuzes, waarbij hij de tijd niet kan overzien? Is daar geschikt materiaal/literatuur over?

Advies:
Feitelijk zijn het twee ingewikkelde vragen die niet 'zomaar'  te beantwoorden zijn. Je verdiepen in autisme zal zeker helpen maar iedere cliënt is toch ook weer uniek. Er bestaat geen kant en klaar recept!

Wanneer je gaat observeren hoe de cliënt zich gedraagt, hoe deze echt communiceert, contact zoekt, zich oriënteert enz. wordt het eenvoudiger om aansluiting te vinden. Want je kan pas aansluiting vinden bij de cliënt waneer je deze echt leert kennen.

Het zou kunnen zijn dat de ene cliënt wel baat heeft bij picto’s of foto’s en dat de andere cliënt bijv. meer is gebaat bij gebaren. Dit kan je pas weten wanneer je aansluiting/afstemming hebt gevonden. Ieder mens is en blijft uniek. Vaak is het een kwestie van leren kijken naar bepaald gedrag. Op zoek gaan naar mogelijkheden i.p.v. de onmogelijkheden. Op zoek gaan naar wat de cliënt kan en wat deze aankan. Een grote valkuil in de begeleiding in het algemeen is dat er vooral begeleid wordt op de vaardigheden van de cliënt i.p.v. op de persoon (verschil in kunnen en aankunnen).

Dit is in het kort het advies, dit is mogelijk niet het antwoord dat verwacht wordt. Zie het als een eerste stap tot een antwoord dat in de praktijk verder vorm moet krijgen, en afgestemd moet worden op de persoon.
Mochten de vragenstellers hier nog vragen over hebben of na hun observatie van de cliënt nog aanvullende vragen hebben, dan kunnen ze contact opnemen met mij en kan ik ze het adres geven van een logopediste die door ons wel ingezet wordt als freelancer bij het thema communicatie en autisme.