Dit is een reactie op uw artikel uit Klik januari 2010, waarin wordt beweerd dat de zorggelden eerlijker worden via de zorgzwaartefinanciering. Natuurlijk zijn veel oneerlijke verdelingen opgeheven door het nieuwe systeem. Jammer genoeg zijn er ook weer nieuwe ontstaan. Zoals bij het op één hoop gooien van de betaling voor intra- en extramurale dagbesteding. Een vergelijkbaar verrekenmodel zou zijn: ‘De laagste ambtenaren op een ministerie verdienen te weinig geld. Nu wordt het inkomen van de minister en de tien hoogste ambtenaren samen met de salarissen van die ambtenaren in één pot gedaan, en gaan alle (top)ambtenaren voortaan met hetzelfde (lage) salaris naar huis als de minister. Het zijn allemaal door het ministerie betaalde inwoners van Nederland, dus verder onderzoek is niet nodig.’.

De intramurale dagbesteding kreeg te weinig geld, dat is een juiste constatering. De extramurale dagbesteding moet hier nu voor bloeden. Of de extramurale activiteitencentra echt ondoelmatig met geld omsprongen of er dure hobby’s op nahielden, is niet onderzocht. De invoering van de zorgzwaartefinanciering mocht niet worden uitgesteld; gelijkschakeling tussen intra- en extramurale dagcentra was gewenst, maar het ministerie wilde er niet meer geld aan kwijt zijn, dus het moest met gesloten portemonnee. De vertegenwoordigers met de beste contacten op het ministerie hadden veel belang bij de invoer van de zorgzwaartefinanciering, en accepteerden deze uitruil.
Een gevolg is dat aan extramurale cliënten straks niet meer wordt gevraagd wat zij willen, maar dat zij blij moeten zijn dat er nog een aanbod voor hen is. Sommige mensen functioneren niet in grote groepen, voor hen zal de dagbesteding wegvallen. Mensen begeleiden bij hun ontwikkeling, of bij het voorkomen van terugval, is niet meer mogelijk. Goede en gedreven medewerkers krijgen ontslag, en zijn voor altijd verloren voor de zorg.
Dit is het werkelijke sociale gezicht van Nederland anno 2010. Als de zorg de regering te veel geld kost, willen we het probleem even niet meer zien en bieden we degenen die lastig kunnen worden een andere kluif.

Ik snap dat het systeem is bedacht om de zorg op langere termijn betaalbaar te houden. Maar dit systeem werkt alleen in de top van een instelling en niet op de werkplek. Als een stichting er per saldo geld bij krijgt, dan wordt op verschillende plekken meer en minder verrekend en is terugval onvermijdelijk.

Winterswijk,
Harrie Neerhof
(ouder van een door de bezuinigingen getroffen dochter, lid van twee verwantenraden en vrijwilliger).