Bij ons op het kantoor in woonvoorziening Bunschoten ligt al even de Klik van september. Hij ligt met zijn voorkant naar beneden, zodat ik steeds uitzicht heb op de reclame van Apetito. Ik begon me steeds meer te ergeren aan de reclame van Apetito. Ik zie op de foto een schattig meisje met downsyndroom dat lachend een instellingsprak zit weg te werken. Ik ga me dan dingen afvragen: weet dat meisje wel dat ze gebruikt wordt voor een reclame voor instellingsvoer? Op het bord ligt zo te zien wat aardappelpuree, Mexicaanse groentemix en een visburger met een onduidelijk korstje. Het maakt me ook een beetje verdrietig, ik heb zelf een dochter in die leeftijd. Ik weet hoeveel aandacht ik zelf aan het eten besteed en ik vind het dan jammer als andere kinderen dan wel zo'n instellingshap moeten eten. Ook vraag ik me af of ik niet teveel zit te zeuren, moeten we niet gewoon blij zijn dat we in Nederland nog iets te eten krijgen in instellingen?
Al met al blijft het voor mij bij één vraag: mag je een klein meisje met downsyndroom, dat waarschijnlijk niet snapt waaraan ze meewerkt, gebruiken om reclame te maken voor een commercieel bedrijf? Een bedrijf dat erop gericht is om winst te maken en dit probeert te doen door maaltijden zo goedkoop mogelijk te maken, maar nog nét goed genoeg.

Maarten Sterk