Jopla, platform van jongeren met een beperking, beweegt zich de laatste dagen tussen hilariteit en boosheid over de berichtgeving over de Wajong.

Hilariteit is er bij een citaat van minister Donner over 'echte' Wajongers. Als 'jonggehandicapten' zijn wij allen helemaal echt. Bij onze geboorte of tijdens onze jeugd hebben we een handicap gekregen of een chronische ziekte. De rolstoel is echt, de doofheid of de manische depressiviteit. Echter kan echt niet. Bedoelt de minister dat je een uitkering kan krijgen als je echt een dwarslaesie hebt, maar als je een onechte dwarslaesie hebt niet? De boosheid overwint waardoor we vragen: "kan er misschien wat genuanceerder over ons worden gesproken?"

Ook tot boosheid leidt: volgens de berichten zouden 'echte' jonggehandicapten recht hebben op een uitkering van 75% van het wettelijk minimumloon. Niet echte jonggehandicapten krijgen maar 70%, maar zij kunnen proberen met loon hun inkomen aan te vullen. Tenminste als ze meer verdienen dan 200,00 euro. Ben je jonggehandicapt en kun je niet meer dan 200,00 euro verdienen, dan ben je de klos. Dan moet je het doen met 70%, minder dus dan de jonggehandicapte die 'echt' is, hetgeen staat voor 'niet kan werken'.

Tot hilariteit dan weer dat de minister zegt: werken moet wel lonen. Daar raken we hem echt kwijt. Hij heeft een aantal van ons net, vanwege het feit dat ze willen werken, veroordeeld tot 5% minder inkomen dan jonggehandicapten (echte) die niet kunnen werken. Zou het dan toch zo zijn dat het tussen onze oren niet joppe is, nu we dit niet begrijpen? (Dat van die oren zou dan weer kunnen leiden tot een uitkering van 75%, want wie wil ons als werknemer hebben als we deze rekensom van de minister al niet kunnen volgen?)


Tenslotte is er bij ons een beetje boosheid over de vroegtijdige en inhoudelijk beperkte reacties. Politici die blijkbaar over onze ruggen mooie sier willen maken en hun zetelaantal veilig willen stellen. Of belangenorganisaties die met veel natte vingers inschattingen maken over het percentage jonggehandicapten die aan het werk zou kunnen komen. Het voorstel van Donner aan het kabinet is niet van vandaag. De afgelopen maanden heeft Jopla meegewerkt aan het onderzoek "Werk moet Lonen" en het SER-advies over de Wajong. Daarin komt naar voren dat de beste kansen op werk gecreëerd worden door al in het onderwijs aandacht te geven aan onze arbeidsmarktsituatie. In alle aanbevelingen vinden we ons advies terug: begin met het traject naar werk op school. Zet jobcoaches in tijdens stages. Zorg dat begeleiding de naadloze aansluiting tussen stage en werkplek mogelijk maakt. Maar ook: geef werkgevers de juiste informatie over subsidies en voorzieningen. Werk samen met Kamers van Koophandel en ondernemingsverenigingen om werkgevers juist te informeren.

We zijn behoorlijk teleurgesteld dat alles wat we nu lezen alleen weer gaat over uitkeringen, over procenten en bezuinigingen. Kan het nu eindelijk eens gaan over ons als talentvolle jongeren? Over daadwerkelijke ondersteuning bij onze economische zelfstandigheid? Over goede opleidingen zodat we concurrerend kunnen zijn op de arbeidmarkt?